خانه عمو حسین

در آن حجم از آتش و گلوله؛ حرکت دشوار بود، تعداد زیادی از تیرهای شلیک شده از نوع رسام بودند. دیدن آتش قرمزی که همراه گلوله می‌آمد باعث ترس و دلهره می‌شد. غیر از آن ، تک تیراندازهای دشمن منتظر کمترین حرکتی بودند تا با سیمینوف‌هایشان یک تیر وسط پیشانی یا قلب بچه‌های ایرانی بنشانند. فرهنگ دوست دوباره نزد نیروهایش برگشت. با حرفهایش شروع کرد به روحیه دادن:«بچه ها، نباید خودتون رو ببازین. ان‌شاءالله ما جلو می‌ریم و پسشان می‌زنیم. این تازه اول راهه.»