شاهنامه‌ی فردوسی 14 (از پادشاهی یزدگرد بزه‌گر تا پایان پادشاهی بلاش)

بهرام شخصیتی استوار و محکم دارد و در عین حال پادشاهی دادگر است. او در دامن طبیعت و با مردم بیابانی و ساده و در عین حال آزاده پرورش یافت و چون از دربار و بارگاه پدرش دور بود، راه و رسم او را نیاموخت و با خصلت های آزادگی پرورش یافت. او در میان کوه و دشت با درد و رنج مردم کشور آشنا بود و هیچ گاه در طول دوران پادشاهی بر کسی ستم روا نداشت. گرچه با قدرت سپاه و نیروی پهلوانی خود به راحتی می توانست پادشاهی ایران را در اختیار بگیرد، اما حاضر نشد آن را به زور به چنگ آورد و خود را بر ایرانیان تحمیل کند. ( از مقدمه کتاب )