ناخودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب

ناخودآگاه جمعی در عصر علم اعصاب ارتباط بین نظریه ناخودآگاه جمعی کارل یونگ، علوم اعصاب و تجربیات شخصی بیماری های روانی شدید را مطرح میکند. هالی بی درچسلگ از تحلیل روایی برای بررسی چهار روایت زندگی نامه ای بیماری روانی از جمله روایت خودش استفاده میکند و تأثیر متقابل بین عناصر روانی و علم طبیعی انسانی را روشن میکند. روایت شخصی نویسنده از روان پریشی که در مرکز آن قرار دارد هم پایه ای صمیمی و هم بینش استثنایی را برای کتاب به ارمغان می آورد. ناخودآگاه جمعی در عصر علوم اعصاب با ارجاع به تحقیقات عصب شناسی و ژنتیکی، شکاف‌های عمیق در مفاهیم روان شناختی علت و درمان را برجسته کرده و به الگوهای عناصر جمعی در تجربه کیفی اختلالات ژنتیکی و بیولوژیکی می پردازد. ناخود آگاه جمعی در عصر علوم اعصاب خواندنی و ضروری برای دانشگاهیان و دانشجویان مطالعات یونگ و پسا یونگ، آگاهی، علوم اعصاب و سلامت روان خواهد بود؛ همچنین بینش منحصربه فردی را برای روانشناسان تحلیلی علاقه مند به بیماریهای روانی شدید و ناخودآگاه جمعی ارائه می دهد.