جماعت بازندگان

کتابی است دربارۀ شکست اجتماعی و پیامدهای مهمی که می‌تواند برای ما داشته باشد. رتبه‌بندی و ایجاد دوگانۀ برنده/بازنده در جامعه، رقابتی نفس‌گیر و بی‌پایان به همۀ ابعاد زندگی ما تحمیل می‌کند، به اضطراب و ترس همیشگی‌مان از ناکامی می‌انجامد و، گرچه گه‌گاه موفقیت‌هایی نصیب‌مان می‌کند، شادی را از ما می‌رباید. کاستیکا براداتان با نگاهی موشکافانه به آرا و زندگی امیل چوران، فیلسوف و جستارنویس رومانیایی‌فرانسوی، به بررسی سومین دایرۀ شکست، یعنی شکست اجتماعی، می‌پردازد. چوران را از شورشی‌ترین اندیشمندان دورۀ خودش نامیده‌اند؛ نیچه‌ای قرن بیستمی، اما غم‌زده‌تر و با طنزی بهتر. او برای رهایی از بار سنگین رقابت‌های اجتماعی به «هیچ‌کاری نکردن» روی آورد تا بتواند قدمی محکم به عقب بردارد ثابت بایستد و خودش را خوب برانداز کند.