جمهوری تابناک

آندرس باربا داستان‌نویس خوش‌نام اسپانیایی به آن نسل از نویسندگان اسپانیایی‌زبان تعلق دارد که از واقع‌گرایی صرف به روایت تمثیل‌وار و فلسفی روی آوردند. کودک و کودکی در آثار داستانی باربا نقشی محوری دارند اما آنچه او تصویر می‌کند با باورهای متداول فاصله‌ای معنادار دارد. گمان ما این است که کودکان آسیب‌پذیر، نیازمند، اخلاق‌دوست و صادق‌اند، اما باربا همه‌ی این صفات را فرافکنی بزرگسالان برای توجیه نیازها و خواسته‌های خودشان می‌داند. جمهوری تابناک قصه‌ی کودکانی است که از کلیشه‌ها سر باز می‌زنند و متعاقبا به سرنوشتی هولناک گرفتار می‌آیند.

دارودسته‌ای مرموز از بچه‌های کم سن وسال در حاشیه‌ی شهری بی‌نام حکومت خود‌مختار خودشان را تشکیل داده‌اند. نه کسی می‌داند از کجا آمده‌اند، نه کسی می‌داند پدر و مادرشان کیست، نه کسی می‌داند اموراتشان چه‌طور می‌گذرد. آنها با هیچ کس هم کلام نمی‌شوند کمکی نمی‌طلبند و در برابر هر کنکاشی سرسختانه مقاومت می‌کنند. مقامات، مددکاران و خبرنگاران همه در پی این‌اند که از کارشان سر در بیاورند تا سروسامانشان بدهند، اما وقتی راه به جایی نمی‌برند، عوض حل مسئله، بی‌رحمانه صورت آن را پاک می‌کنند.