
سبک زندگیای که ریشه در سازگاری با محیطزیست دارد دامنهاش فراتر از یک پاکسازی مسئولانه میرود، به این دلیل که مقولۀ پایداری شامل بسیاری از عادتهایی است که بر اساس آنها حفظ سیارۀ زمین در اولویت قرار میگیرد و همزمان عمل کردن به این عادتها به نوبۀ خود تعریفکنندۀ یک نوع سبک زندگی میشود. کاهش پسماند، به حداقل رساندن ردپای کربنی، حمایت از اقتصاد بومی، استفاده از محصولات خانگی و طبیعی، کاهش سموم محیطی و خودکفا شدن همگی رکنهای اساسی ذهنیت پایدارند. نویسنده در این اثر نشان میدهد که چگونه میتوان بدون کاهش کیفیت زندگی فردی و جمعی، به تلفیقی از حداقلگرایی و پایداری زیستمحیطی دست یافت. این اثر برای پژوهشگران و علاقهمندان به موضوعات توسعۀ پایدار، رفتار مصرفکننده و مسئولیتپذیری زیستمحیطی منبعی ارزشمند به شمار میآید.