
باید گذشته را تحمل کرد. این گذشته نه مال شماست و نه مال من، اما چه اهمیتی دارد؟ باید چیزهایی را تحمل کرد که دیگران برایش وقت ندارند. در سرزمینهاشان نشستهاند، جایی که مشغول فعالیت و برنامهریزی و عملاند؛ همان بیگانگان واقعی زمانه. چرا؟ چون بیزباناند؛ این بیزبانها هستند که در هر دورهای حکومت میکنند. حالا میخواهم رازی وحشتناک را برایتان فاش کنم: زبان، مجازات است. همهچیز باید وارد زبان شود و در آن دوباره از میان برود؛ بسته به گناه و اندازۀ گناه.