رادیو گفتوگو مهمترین نمایشنامهی اریک بوگوسیان نویسندهی ارمنیتبار آمریکایی است. این نمایشنامه با طنزی تلخ و سیاه به نقد رسانه میپردازد. شاید بتوان آن را بهنوعی همتای تئاتری فیلم شبکه اثر سیدنی لومت دانست. اما فرم جذاب این نمایشنامه که چیدمان صحنه را در یک استودیوی رادیویی قرار داده، امکان برقراری گفتوگو بین شخصیتها را فراهم میکند بیآنکه نیاز به میزانسن و حرکت خاصی وجود داشته باشد؛ هرکس از داخل اتاقش توسط میکروفون با دیگری صحبت میکند. اما این فرم هرگز باعث ایستایی نمایشنامه نمیشود، بلکه برعکس نمایشنامه گاه چنان سریع و پویا میشود که برای درست دنبالکردنش ناچاریم متن را آهسته و دقیق بخوانیم. گرچه این نمایشنامه جایزهای نبرده اما نامزد جایزههای بسیار زیاد و معتبری بوده است. جالب آنکه فیلمی که از این نمایشنامه اقتباس شده و خود بوگوسیان فیلمنامهاش را نوشته بهخاطر فیلمنامه جایزهی خرس نقرهای جشنواره برلین را از آن بوگوسیان کرده است.