تجزیه الامصار و تزجیه الاعصار

تجزیة الامصار و تزجیة الاعصار معروف به تاریخ وصّاف نوشته‌ی عبدالله بن فضل‌الله شیرازی (وصّاف الحضره) از کتب تاریخی معتبر و مشهور زبان فارسی است که در آن رویدادهای عصر ایلخانان به رشته‌ی تحریر درآمده است. تالیف این اثر در اواخر شعبان 699، در زمان غازان خان، آغاز شده و در محرم سال 712 به پایان رسیده و به اولجایتو (سلطان محمد خدابنده) اهدا شده است. در جلد نخست این کتاب عمدتا وقایع سال‌های 654 تا 683 (جلوس ارغون خان) ثبت شده است. ازآنجاکه نویسنده خود شاهد برخی از وقایع مذکور در متن بوده، اطلاعات آن به‌لحاظ تاریخی حائز اهمیت ویژه است. گذشته از ارزش تاریخی کتاب، نثر مصنوع آن موجب شده که این اثر همواره مورد توجه اهل ادب باشد.