امید به زندگی در سالمندان (بررسی رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی با رضایت از زندگی و امید به زندگی سالمندان)

انسان، موجودي اجتماعي است و در طول حيات خويش نيازمند همنوعان خود است. اين نيازمندي از جنبه‌هاي مختلف و صورت‌هاي متفاوتي قابل‌مشاهده است. شايد بتوان گفت علت همه مشکلات انساني به‌ويژه مشکلات رواني، از نوع روابط و تصورات و احساسات وابسته به آن‌ها سرچشمه مي‌گيرد. فراهم‌سازي امکانات در زمينه‌ سلامتي سالمندان و طراحي راهبردهاي اساسي در زمينه افزايش رضايت از زندگي و اميد به زندگي سالمندان از موضوعاتي است که حائز اهميت است. کتاب حاضر، در تلاش است به بررسي رابطه حمايت اجتماعي ادراک‌شده و احساس تنهايي با رضايت از زندگي و اميد به زندگي سالمندان بپردازد تا درنهايت بتوان از نتايج حاصل از اين پژوهش به ارائه راهکارهاي مؤثر براي افزايش سطح رضايت از زندگي و امور به زندگي سالمندان دست‌يافت.