توجه آگاهی را آگاهی از تجربه حاضر همراه با پذیرش آن دانستهاند. همچنین آن را نوعی خاص از توجه کردن معرفی کردهاند. توجه کردنی عمدی، بدون قضاوت و در لحظه حال. تعریف دیگر آن است که آن را آگاهی از تجربه، بدون ترجیح دادن تجربهای دیگر بر تجربه حاضر بدانیم. در کتاب حاضر سعی شده این نوع زیستن و تکنیکهای پرورش دادن آن از زبان راهبی ویتنامی به جهانیان معرفی شود. نویسنده، خواننده امروزی کتاب را به سرچشمهها میبرد. جایی که توجه آگاهی و تکنیکهای پرورش آن در خدمت خوب زیستن است.