تاریخ زنان را این گونه می نویسم

نه رمقی‌ست در من
که سرشتت را دگرگون کنم
نه کتابی‌ست با من
که بر وفق مرادت باشد...
ریاضتی‌ست مرا
که راضی‌ات نمی کند
و پندهای پدرانه‌ای
که به مذاقت سازگار نیست...
تو ای ملکه‌ی شلختگی
دیوانگی
بی خانمانی!
سایه‌ام شبیه توست
زنانگی ات درختی‌ست
که در سایه به بار می نشیند
بی نیاز از آفتاب و آب..