دشت ماراتن

"مطمئن" بزرگ و سنگین است. نگار حتی از روی کاغذ هم به راحتی پاک نمی‌شود. هر چقدر که رویش خط بکشی باز هم خوانده می‌شود. اصلا همین مطمئن بودن شروع دودل شدن است. آدم می‌گوید مطمئنم بعد از خودش می‌پرسد مطمئنی که مطمئن هستی و بعد بی‌قراری می‌افتد به جان آدم.