
کتابی است مفید، متفاوت و ارزشمند؛ بهویژه برای پژوهشگرانی که میخواهند دریابند فردوسی و شاهنامه چگونه در قلمروهای مختلف فارسیزبان فهم و تفسیر شدهاند.
هرچند در برخی موارد شاید متن سنگین نماید، ولی آنان که با کتاب سر کار دارند، به روشنی از منظور و بیان استاد عینی سر درمیآورند. گستره منابع، رویکرد تطبیقی در فردوسی پژوهی کتاب را به اثری قابل توجه تبدیل میکند.
آقای محسن فرحبر جهت درک بیشتر از مضمون و معنی کتاب پاورقیهای مفصل و مفید میآورد و با تفسیر و تشریح منابع و زندگینامه مولفان و کتبی که استاد بر آنها اشاره نموده است، راه خواننده را هموار میسازد.
حسن دیگر کتاب در آن است که برگرداننده در پایان کتاب زندگی و آثار استاد عینی را همراه با عکسهایی که هرکدام گویای هزار داستان است و نیز نمایه بر این رساله آورده است.
به نظر اینجانب نشر این کتاب برای جامعه فرهنگی دنیای فارسیزبانان برحق مفید و کارساز است که از یک سو به مفاهیم شاهنامه آشنا بشوند، از سوی دیگر اندیشه و افکار استاد عینی را خواهند دید که در روزگار پر از چالش و تضادهای سیاسی و ایدئولوژی توانسته برداشتهای عالمانه خویش را به سلک تحریر درآورد.
تمرکز کتاب بر جایگاه شاهنامه در هویت فرهنگی تاجیکان و فارسی زبانان فرای مرزهای ایران کنونی، نکتهای بدیع و قابل توجه است. خواننده درمییابد که فردوسی صرفاً شاعر ملی ایران نیست؛ بلکه پدیدهای است فراملی که در ساختن خودآگاهی فرهنگی منطقه نقشی بنیادی داشته است.