سبک نگارش این کتاب، بسیار شبیه قلم استاد محمود دولت آبادی است. واقعا دست مریزاد.
در ایل این زنان هستند که گهواره ماه را میجنبانند تا به خواب برود بعد از اینکه همه اهالی این شهر سیار خوابیدند. باز همان زنان هستند که آرد و آفتاب را با هم از دامنشان میتکانند بعد از اینکه نان خانواده را پختهاند. گویی همان زنانی که خالق ناناند آفتاب را هم میزایند.