نکاح معاطاتی در اسلام

هدف از اين تحقيق نشان دادن اين نکته است که اذعان فقها به عدم صحت معاطات در نکاح فاقد دليل معتبر شرعي است و فتواي ايشان در اين زمينه بيش از آنکه بر مبناي ادله متقن شرعي تحقق يافته باشد ناشي از رعايت جانب احتياط در مسئله نکاح است. همچنين برداشت نادرست از معقد اجماع فقهاي متقدم در مسئله صيغه نکاح موجب ابراز اين انديشه شده است که بطلان نکاح معاطاتي نزد تمام فقهاي اماميه و حتي فقهاي مذاهب اربعه از امور مسلم بوده است. نقد اين ديدگاه و بازنگري در موضوع نکاح معاطاتي مي‌تواند درنهايت به تحکيم مباني فقه اجتهادي و استوار ساختن فروعات فقهي بر پايه ادله متقن شرعي بيانجامد.