سماع

غیبت همیشگی یا مرگ شمس تبریزی در سال 642 هجری سال‌ها از مولانا مخفی نگه داشته می‌شد؛ به طوری که مولانا دوبار به جست‌وجوی شمس به دمشق سفر کرد و هر دوبار مأیوس به قونیه بازگشت و قصد سفر تبریز را هم داشت که انجام نشد. وقتی مولانا از تجدید دیدار مطلوبش مأیوس شد یک فرجیِ هندی بر تن کرد و کلاهی پشمین و عسلی رنگ بر سر گذاشت و دستارش را به شکل شکرآویز بست و روز و شب به سماع پرداخت... . در این کتاب، نویسنده گزارش چندین سفر خود را به قونیه درباره سماع درویشان مولویه، ارائه کرده است.