نقش سازمان همکاری شانگهای در امنیت آسیای مرکزی

سازمان همکاری شانگهای در ۲۶ آوریل سال ۱۹۹۶ برای حل و فصل مسائل امنیتی و مرزی میان چین و روسیه و کشورهای آسیای مرکزی ایجاد شد. با پیوستن ازبکستان به این مجمع سطح سازمان ارتقا یافت و در سال‌های بعد با عضویت اعضای جدید، حوزه جغرافیایی خود را گسترش داد. در این کتاب پس از پرداختن به ساختار و اهداف سازمان همکاری شانگهای به نقش سه قدرت تأثیرگذار در آسیای مرکزی یعنی روسیه، چین و ایالات متحده امریکا اشاره می‌شود و رابطه اعضای سازمان و کشورهای آسیای مرکزی براساس سه نظریه «منطقه‌گرایی»، «نومنطقه‌گرایی» و «میان منطقه‌گرایی» واکاوی می‌گردد.